1-2-3 blog myself: Verlange

Ek het vanoggend vir die eerste keer sedert ons in die nuwe huis ingetrek het, wakker geword en 'n oomblik van nostalgie vir Sammy Marks gehad.

Die nuwe huisie bly te lekker en ek en K het beide al 'n paar keer so amper skuldig gevoel dat ons nie eers so bietjie verlang na die ou plek nie. Miskien was die eerste maand te gou om 'n verlange te ontwikkel na iets wat ons sopas agter gelaat het, terwyl ons dan nog ook besig is om in te settle en te geniet in die nuwe omstandighede.
 
Dan is daar ook die feit dat ons nog nie helemal klaar is met die ou huis nie, daar bly nog 'n vriend daar en ons het ook nog 'n paar klein bokse en goedjies wat daar rondlê wat opgelaai moet word, so dit ons nog nie helemal afgesluit vir ons nie. Ons was juis al 'n paar keer weer soontoe in die afgelope paar weke om goed te gaan oplaai en die plek voel nou so vreemd en leeg dat ons amper nie kan dink dat ons ooit daar gebly het nie.

Ons het natuurlik ook baie tyd gehad om koebaai te sê en te laat gaan en dit, gekoppel met die feit dat ons na so 'n awesome nuwe spot toe trek beteken mos natuurlik dat mens nie eintlik sommer sal terug kyk nie.

Tog is dit maar in die mens se nature om terug te kyk en dan soms ook te verlang. Ek dink dit was omdat ek vanoggend wakker geword het met die besluit om myself so stadig maar seker uit die vakansieluim te begin kry. Ek het besef dat daar nog net soveel dae oor is van die vakansie waarna ek so lank uitgesien het en waarin ek soveel goed wou gedoen kry, waarvan ek natuurlik die helfte nie gedoen het nie.

Ek het ook besef dat ek die vakansie as oorgangstydperk van die oud na die nuwe gesien het en dat daardie oorgangstydperk nou byna verby is en dit het my vanoggend so bietjie sad laat voel. Ek het myself al baie afgevra hoekom mens so sal terug verlang na iets, al is jy bly dat jou omstandighede nou soveel beter is.

Die antwoord is natuurlik: omdat dit die bekende is. Mens sal maar altyd verlang na dit dat vooraf gegaan het of waar hy al was of goed wat jy al gedoen het, omdat dit bekend en gemaklik vir jou is. Nuwe plekke en dinge is van nature nie so gerustellend nie omdat hulle onbekend is. Dit bly dan maar moeilik om mens se kop in daardie plek te hou waar jy moet onthou dat jy konstant besig is om nuwe memories te maak en nuwe lekkerhede te ervaar wat jou aandag verg. Dis nie altyd so maklik om in die oomblik te lewe nie.

So ek doen my bes om in hierdie laaste paar dae van vakansie om te nie ernstig te raak, of te veel te verlang na dinge wat ek al klaar gedoen het nie en om eerder nog nuwe memories op te bou wat ek later kan geniet. Dit is natuurlik goed om soms terug te kyk en te verlang, maar ander kere is dit beter om eerder te fokus op wat om jou aan die gang is. Die trick is om agter te kom wanneer jy dit doen om te ontvlug en wanneer jy dit doen omdat jy rêrig verlang na iets omdat jy dit mis.

Sorry Sammy Marks, ek dink nie ek mis jou al so baie nie, maar ek dink darem nog steeds aan jou.