Kop & Hart: Waarheen jaag jy?
2013-01-24 15:23
- Artikelopsies
- Deel
- Kry Rapport op
Ek wonder of die pasversnelling wat so kenmerkend van ons wêreld geword het, enigsins volhoubaar is?
Gaan mense kan aanhou om alles beter en vinniger te doen? En sal die moderne mens kan aanpas by al die nuwe probleme en uitdagings wat hierdie vinnige lewe op hulle psige en liggaam het? Sal ons sinvolle oplossings kan vind vir die tipiese uitbranding-simptome van mense wat dit nie meer kan volhou nie?
Kyk maar net hoe baie mense hulle kreatiewe dryfkrag en passie vir die lewe verloor. Hierdie vinnige pas maak ons fisies siek en bring ’n wanbalans in ons verhoudings en lewensuitkyk.
Die skrywer van die boek, In Praise of Slow, Carl Honoré omskryf dit so: “It seems to me that we are moving towards an historical turning point. For at least 150 years everything has been getting faster and for the most part speed was doing us more good than harm in that time. But in recent years we’ve entered the phase of diminishing returns. Today we are addicted to speed, to cramming more and more into every minute. Every moment of the day feels like a race against the clock, a dash to a finish line that we never seem to reach. This roadrunner culture is taking a toll on everything from our health, diet and work to our communities, relationships and the environment.”
Dit is duidelik, ons moet dit stadiger vat. Ons sal moet doelbewus ’n stadiger pas aanleer. Om dit reg te kry sal ons die onnodige en oortollige dinge in ons lewens moet herken en uitsny. Ons sal moet leer fokus op die essensiële dinge wat saak maak. ’n Keuse vir ’n lewe wat voorsiening maak vir balans.
Dit is natuurlik nie so maklik soos dit klink nie. Want meeste van ons het verleer om regtig te kan onderskei tussen wat is regtig noodsaaklik en wat is net lekker om te hê. In ons wêreld van massaproduksie en materialisme het meeste van ons die vermoë om te kan onderskei ongelukkig verloor.
Daarom dink ek ’n goeie plek om te begin, is om jou pas stadiger te maak. Dit sal jou dwing om te kies. Want teen ’n stadiger pas kan jy nie meer alles inpas in jou dag nie.
Jy sal moet kies vir kwaliteit in plaas van kwantiteit. Jy sal moet besluit waarop gaan jy fokus. Om meer tyd te spandeer aan minder, eerder as meer dinge te doen maar oppervlakkig en vinnig daaroor te gaan.
Natuurlik is ’n stadiger lewe nie net iets wat jy uiterlik doen nie, nee dit gaan in die eerste plek oor jou ingesteldheid teenoor die lewe. Jy moet eers verstaan waaroor lewensgeluk en lewensin werklik gaan.
En waaroor gaan dit? Om bewustelik, teenwoordig en gelukkig in harmonie met jou omgewing en medemens te kan leef. Nie waar nie? En om ’n sinvolle impak te kan maak. M.a.w. nie net te bestaan nie maar werklik te lewe.
En soos ons almal weet, kan jy slegs ’n sinvolle impak hê op jou lewe, verhoudings, werk, gesondheid as jy werklik teenwoordig is. En daarvoor het jy nodig om rustiger en kalmer te wees.
“The latest neuroscience shows that when people are in a relaxed state, the brain slips into a deeper, richer, more nuanced mode of thought. Psychologists actually call this Slow Thinking. Artists have always known that you cannot hurry the act of creation and increasingly businesses are realizing the same thing: that workers need moments to relax, unplug, be silent in order to be creative and productive” – so beskryf Honoré dit verder in sy boek.
Daarom is dit van die uiterste belang dat ons meer tyd sal maak vir stilte, rus, lag, kuier, speel en net wees. Meer nog, dit is lewensbelangrik.
Daarom seker dat die woorde van St. Francis de Sales vir my so kragtig en relevant is: “Never be in a hurry; Do everything quietly and in a calm spirit. Do not lose your inner peace for anything whatsoever, even if your whole world seems upset.”
Hierby sluit die Franse filosoof Frédéric Gros aan as hy skryf oor die waarde van stap. Hy noem dit “filosofie van wandel.” Gros skryf van die Griekse filosowe wat onderrig gegee het terwyl hulle heen en weer geloop het, met die studente agterna.
Dit laat my ook dink aan Rousseau se lang wandelinge op sy oudag, sonder enige doel, sommer net. Ook die Duitse filosoof Nietzsche, wat blykbaar nét kon dink terwyl hy wandel, ure elke dag. Van die Franse digter Rimbaud, en Kant se daaglikse roetine om te gaan stap. Mahatma Gandhi se epiese staptogte en Thoreau, wat in die wildernis gaan stap het en sy diepste skryfwerk daar sou doen.
Alles voorbeelde van wat gebeur met die mens se psige as hy stadiger begin leef, waarvan stap ’n sinvolle hulpmiddel is. ’n Lewe van tyd maak. Nêrens heen haastig nie.
’n Lewe van bewus word, inneem, verwonder, núút leer sien, lewe ... lewensgeluk.
Daarom, maak nou ’n bewustelike keuse om elke dag ten minste tien minute in stilte iewers by jouself te sit. En om elke dag ’n draaitjie te gaan loop, al is dit net om die blok.
Doen dit elke dag, en ek belowe jou, jou lewe sal meer sin bykry as wat ’n oorsese vakansie ooit sal kan doen!