Ommiblog: Verbruikers-bekering

Die skuld hoop op, maar jy kóóp. Die wêreld is nie verniet vol winskopies nie; maak mens nie daarvan gebruik nie, dan mors jy mos eintlik, of hoe?

Dis amper soos 'n ma wat die kinders se oorskietkos van hul borde af eet omdat sy nie kos wil mors nie. Maar sy laat buite rekening dat sy reeds haar eie kos kláár opgeëet het, versadig is en dus van haar liggaam 'n vullisdrom maak.

Veral die westerse wêreld leef in soveel oordadigheid dat dit nou 'n geval van opvallende verkwisting van allerlei bronne geword het. "Conspicuous consumerism" is die term wat oral opduik.

Geen wonder nie dat die mensdom hul al hoe meer wend na die baie effektiewe groepterapie wat  12 stap-programme bied. Dit het omtrent 'n halfeeu gelede afgeskop met die totstandkoming van Alkoholiste Anoniem en die sukses daarvan het vinnig geleer dat dié twaalf "belydenisse" vir ander kompulsiewe gedrag ook kan help. Daar is vandag 12 stap-groepe vir dwelmslawe, ooreters, kompulsiewe dobbelaars, seksverslaafdes, geld- en ander verkwisters soos diegene wat nie kan ophou koop nie.

Genoeg is lankal nie meer genoeg nie. Sielkundiges reken dat by verre die meeste mense aan iéts verslaaf is. Al is dit net sosiale aansien, of 'n perfek gespierde liggaam. Of sjokolade.

Judith Levine, 'n New Yorkse skrywer, het tydens 'n ernstige inkopie-orgie een kersseisoen besluit om vir 'n jaar "op te hou koop". Stel jou voor: Nét kos, noodsaaklike toiletware en skoonmaakmiddels vir 'n volle jaar. Geen boeke, cd's, elektriese toebehore, meubels of voertuie nie.

Dit was nie maklik nie, veral aanvanklik was sy en haar lewensmaat gespanne -- indien nie paniekbevange nie! -- oor hoe hulle oor die weg sou kom, maar geleidelik en  het hulle uiteindelik kosbare lewenswysheid bekom wat nuwe perspektief op die lewe op ons planeet gebring het. 'n Gesonde skoot humorsin help natuurlik ook!

Haar uiteindelike gevolgtrekking? "Kapitalisme gee aan ons alles, buiten dít wat gratis is."

Iets om oor na te dink.

Die boektitel is Not Buying It -- My Year Without Shopping.

'n Soortgelyke verbruikers-uitdaging is dié van Dave Bruno wat besluit het om al sy persoonlike besitting te verminder na die getal van 100. (Hy het bietjie gekul, want hy het sy boeke behou met die argument dat dit as één biblioteek kan tel.) Sy belewenis is op www.guynameddave.com te sien.

Nog 'n interessante uitdaging is dié van die Amerikaner Heidi Hackemer wat met haar Londense vriendin, Tamsin Davies, besluit het om vir 'n maand lank net ses kledingstukke uit hul hangkaste te dra. 'n Inkopie-dieet, as't ware. In die proses het mense van oraloor saam ingeval met net ses stukke klere vir 'n maand. Hackemer se ses items het bestaan uit 'n swart hempie, 'n grys romp, 'n denim-kortbroek, 'n swart baadjie, 'n swart rok en swart rekbroek.

Skoene en onderklere word nie bygetel nie.

Dié projek beloof om mens meer te leer oor jou eie kreatiwiteit, vermoë tot oorspronklike denke en spirituele onafhanklikheid. Mens sal bietjie begin nadink en agterkom hoekom jy aantrek soos jy aantrek. Is dit om ander te beïndruk of is dit om jou beter te laat voel oor jouself en hoe jy lyk? Gaan loer bietjie by sixitemsorless.worldpress.com.

Buiten vir die ooglopende kwessie van vermorsing en oordaad, het ons verbruikersmaniere 'n aardskuddende uitwerking op ons planeet. Hoe eenvoudiger ons leef, hoe minder oorskiet ons produseer en hoe minder ons allerlei gasse die lug instuur, hoe minder prosesse ons voedsel van hul oorsprong tot op ons tafels ondergaan, hoe beter vir ons Moeder Aarde.

Is dit nie tyd dat ons almal daadwerklik en verantwoordelik begin optree nie? Ek vermoed dat dit selfs prettig kan wees!

Én ons sal weer opnuut waardering kan kry vir al die dinge wat ons nou as vanselfsprekend beskou.