Sport, die nasiebouer van formaat

Sport, soos die WB-sokkertoernooi en Super14-rugby vanjaar, het opnuut beklemtoon dit is ’n nasiebouer van formaat. ’n Mens kan byna sê sport is een van die grootste boustene tans.

Dis byna ongelooflik om te dink die Wêreldbeker is verby. As ’n mens nadink oor die sukses van die toernooi, kan jy nie glo daar was twyfel oor ons vermoë om dit reg te kry nie.

Maar juis hierin lê die geheim, en ’n uitgewekene wat Australië toe is, het dit goed verwoord: Nog elke keer wanneer die land met die rug teen die muur was, het Suid-Afrikaners verenig en van die uitdaging ’n sukses gemaak.

’n Oudkollega stel dit anders: Juis as mense meen ons kan nie, dan doen ons dit.

Die land is erg verdeel langs politieke lyne, en politiek bring verdeeldheid.

Maar dink ’n bietjie terug.

Op 27 April 1994 is verwag die bloed sou riviere vorm. En toe Chris Hani vermoor is en onlangs, ná Eugène Terre’Blanche se moord, was daar vrese vir vergelding.

Elke keer het die verstand geseëvier en is die land op koers gehou.

Dit lyk of Suid-Afrikaners juis floreer as mense dink ons is te lig in die broek.

Dalk is hierin ’n gerusstelling vir die paar Afrikaners wat so in vrees leef oor die dag as Madiba sterf en die lang messe kastig begin flits. Sommige verwoord dit af en toe in briewe aan Rapport. Dis wolhaarstories, ook dié hartseerdag sal vreedsaam kom en gaan.

Oor dalk die belangrikste uitdaging vir die land, die bekamping van geweld, gaan gesê word ons kan dit nie oorwin nie. Ja, dit bly dié groot kopseer en veral die hoë vlakke van geweldsmisdaad bly ’n onverklaarbare verskynsel. En ons het enorme ander uitdagings.

Maar wat van nog ’n Wêreldbeker-wonder?

Dit lyk reeds of die Zuma-bewind so ’n rapsie beter vaar met misdaad as sy voorgangers.

En Donderdag sê pres. Jacob Zuma die kabinet gaan die momentum van die sokkertoernooi behou en die benadering van dié projek toepas om regeringsteikens te bereik.

Dis verblydend as politici by sport begin leer.

Dalk is ek weer te optimisties, maar ’n mens kry net die gevoel dat die gety stadig besig is om te draai.

Die nuus dat Khaya Ngqula, voormalige SAL-baas, strafregtelik vervolg gaan word oor beweerde korrupsie van miljoene laat ’n mens ook voel dat gierigheid en vermorsing nou vasgevat gaan word. Veral omdat dit kom so kort ná kader Jackie Selebi se skuldigbevinding aan korrupsie.

Ja, wel, hulle was nie juis deel van die post-Polokwane- kring nie.

Selfs in die onderwys is die lig gesien, met die nuwe minister wat luister na die advies van kenners.

Die feit dat die land so kort ná die suksesvolle Wêreldbeker weer regstaan om buitelanders in townships teen geweld te beskerm, is ’n skande. Maar dis ’n uiters komplekse kwessie en ’n onderwerp waaroor nog baie gedebatteer sal word.

Maar laat ons onsself nie onderskat nie. Met die regte omstandighede kan ons as nasie gedy.

Rugby in 1995 en WB 2010 het ons mos gewys.

- Rapport