Motshekga dop die toets

’n Mens kan nie help om te wonder of ons regering regtig so begaan is oor die gehalte van onderwys en opvoeding soos hy voorgee nie.

Om die een of ander rede kom die beloftes daaroor en die werklikheid nie dikwels by mekaar uit nie.

Dit lyk asof die regering sy eie beloftes oor onderwys ondermyn deur nie aan die mees basiese behoeftes van skole – soos behoorlike infrastruktuur – te voldoen nie.

Die regering se argelose houding is die afgelope maande op verskeie skokkende maniere by ons tuisgebring.

Die meeste Suid-Afrikaners het die frustrasie van skole in die noorde van die land om skoolhandboeke te kry, beleef.

Dat Angie Motshekga, die onderwysminister, steeds in haar pos sit, kan sekerlik net toegeskryf word aan die belangrikheid van haar steun vir ’n tweede termyn vir pres. Jacob Zuma.

Asof die gemors met die boeke nie genoeg is nie, het sy pas ’n nuttelose dokument oor die stand van infrastruktuur by skole uitgereik met ’n uiteensetting van wat die regering daaraan gaan doen.

Altans, dis wat die dokument veronderstel was om te doen.

Die organisasie Equal Educa­tion het verlede jaar geslaag in ’n aansoek om ’n hofbevel om die onderwysdepartement te dwing om die dokument voor middel Januarie vanjaar bekend te maak – soos in 2008 belowe is.

In sy aansoek het Equal Educa­tion skokkende statistieke gebruik om sy saak te steun.

Van die sowat 25 000 skole landwyd het 93% geen vorm van biblioteek nie.

Ouers weet goed hoe belangrik hierdie bron binne die raamwerk van die leerplan is.

Dit raak erger.

Terwyl die Eerste Wêreld al begin het met die verkenning van die planeet

Mars, gebruik kinders in 46% van alle skole steeds putlatrines, terwyl 913 skole geen toilette het nie en 2 500 skole sonder water moet klaarkom.

Die leeromgewing vir die kinders in hierdie skole is net soveel moeiliker as dié van leerlinge in skole wat wel oor die mees basiese infrastruktuur beskik.

Motshekga se woordspeletjies in dié sogenaamde verslag is regtig skokkend.

Niks word in terme van hulpbronne belowe nie, behalwe dat die regering “binne 18 maande” ’n volgende dokument sal vrystel.

Verder bevat die verslag geen leiding aan provinsies oor spesifikasies en voorgestelde standaarde vir die verbetering van infrastruktuur nie.

Ons mag nie die minister laat wegkom met halwe werk nie.

Dis goed dat Equal Education as kampvegter optree namens ouers wat nie die vermoë het om dit te doen nie.

Dis goed dat hulle die regering aanvat hieroor en hulle na die hof wend indien nodig.

Maar daar rus ook op elke burger ’n amper heilige verantwoordelikheid om te verseker dat diegene wat ons vertrou met die opvoeding van toekomstige geslagte dit op verantwoordbare wyse doen.

Ons moet daarteen waak om meegevoer te word deur die regering se juigkommando oor die 2012-matriekuitslae wat onlangs bekend gemaak is.

Ons matriekuitslae van verlede jaar skiet ver te kort.

Net ’n klein persentasie van leerlinge kan hul studie aan universiteite voortsit.

Daar is diegene wat reken ons moenie vir Motshekga die skuld gee vir die stand van die onderwys nie.

Ek is jammer: As jy jou vir ’n toffie uitgee, moet jy verwag om gelek te word.

As die regering reken Mo-t­shekga is bekwaam genoeg om vertrou te word met die allerbelangrikste taak van opvoeding, moet hy die pak vat as dinge verkeerd loop.

Dis tyd dat praat en aksie by mekaar uitkom.

Trek die grense duideliker, gee skoolhoofde hul magte terug en hou op om hulle te behandel asof hulle slegs die lakeie van departemente is, maak seker dat onderwysers deeglik opgelei is en maak sommer seker dat hulle elke dag op skool is en klasgee.

En plaas mense in beheer van onderwys wat die intellektuele kennis van opvoeding het om werklik die behoeftes te verstaan.