Bietjie Bekker, bietjie Bakkies
2012-03-10 21:20
Rustig en ontspanne, is hoe Eben Etzebeth antwoord wanneer hy gevra word om die uitstaande kenmerk van sy persoonlikheid te beskryf.
Die Hurricanes en Sharks sal ’n ander getuienis lewer nadat hulle met hom kennis gemaak het – en ja, erken hy, daar ís meer as een sy aan hom.
Daar is rustigheid in sy oë wanneer hy groet, maar ’n gluur vir sy teenstanders.
“As ek tussen daardie vier lyne kom, is dit amper soos die knoppie van ’n skakelaar wat gedruk word.
“Ek verander half. Soos hulle sê, dis oorlog op die veld. As jy afstap, is jy weer rustig en jou ou self.”
Sommige fluister oor hom as die nuwe Bakkies Botha, terwyl die staaltjies oor die vrees wat sy Oom Cliffie ingeboesem het dikwels ter sprake kom wanneer Eben se van genoem word.
Die 20-jarige Etzebeth is egter reeds vroeg in sy loopbaan ’n dissipel van wat hy as “beheerste aggressie” beskryf.
“Ek wil nie ’n reputasie kry dat ek oral inboender en geel kaarte begin kry nie. Ek probeer my kant skoon hou. As iets uitbreek, sal ek nader staan om tussenbeide te tree en die vredemaker te wees,” lag hy.
“Jy kan nie terugstaan nie, maar daar is perke.”
Etzebeth verstaan die verantwoordelikheid wat met die nommer op sy rug gepaardgaan.
“As jy in Suid-Afrikaanse rugby ’n nr. 4-trui kry, beteken dit jy móét fisiek wees. Die ander fisieke ouens soos Duane Vermeulen, Andries Bekker en Tiaan Liebenberg help baie.”
Ofskoon hy erken dat hy baie graag eendag die Bokke se nr. 4-trui sal wil dra, slaan dié jong Stormer brieke aan wanneer dit nóú al ter sprake kom.
En hy wil nie as die “volgende Bakkies” beskou word nie.
“Ek wil my eie profiel bou. Ek wil nie teen die tyd dat ek 25 is nog as die nuwe Bakkies geken word nie. Daar is sekere ooreenkomste, maar ek dink nie ons speelstyl is só naby aan mekaar nie.
“Dis seker so vyftig-vyftig. Die ander 50% van my is meer soos Andries (Bekker). Ek hou daarvan om die bal te dra.”
Bekker is sy groot mentor.
“Andries stuur voor wedstryde vir my motiverende boodskappe. Hy gee leiding in die lynstane en selfs oor duiktegnieke.”
Dit was vir Etzebeth ’n logiese keuse toe die Westelike Provinsie sy kontrak wou verleng, maar ouer broer, Ryan, het help sorg dat daar nie eers debat sou wees dat die pad vorentoe in ’n Streeptrui gestap sal word nie.
“My broer wou niks weet van weggaan nie,” sê Eben oor die opsies wat daar was.
“Ek wou bly, my familie is hier en ook Andries. Ek gaan nou nóg drie jaar onder hom speel en baie leer.”
Hy is ook van mening dat sy tyd in ’n Ikey-trui in verlede jaar se Varsitybeker-reeks ’n groot rol gespeel het om hom te kry waar hy nou is.
“Dís waar dinge begin gebeur het. Jy kry baie blootstelling daar. Mense maak op Maandae-aande ’n prioriteit daarvan om na die Varsitybeker te kyk.”
Uiteindelik sou dit ’n trappie na ’n sprokie wees – ’n buiging in ’n Stormers-trui op Nuweland teen die Hurricanes.
“Dit was onbeskryflik – om daar op ’n vol Nuweland uit te draf. Daar is nie woorde nie,” vertel hy. “Ek was baie gespanne voor daai wedstryd, maar ek het die tweede wedstryd met meer selfvertroue benader.
“Die senuwees begin darem nou bedaar.”