Habana ál ligpunt in pikswart Rugby-kampioenskap

As ’n man nou die dag daarmee vrede gemaak het dat Nieu-Seeland tans beter in rugby is as ons, kan jy seker maar die pas afgelope Rugby-kampioenskap se lesse vir ons Suid-Afrikaners opdeel in die goeies en die slegtes.

En, grimmig soos die derde plek op die punteleer ook al lyk, ís daar darem hoop vir die Springbokke. Probleem is natuurlik: die onmiddellike toekoms lyk veel beter vir die All Blacks.

’n Paar positiewe dinge omtrent die toernooi was:

* Op hul beste is Suid-Afrika se voorspelers, soos altyd, bielies met die eerste fases. Al is hulle nie goed genoeg dat die Springbokke hiervandaan ’n onaantasbare greep op ’n wedstryd kan kry nie.
* ’n Hele geslag nuwe Suid-Afrikaanse spelers het toetsrugby geproe – en niemand sal stry dat jong spelers soos Eben Etzebeth, Johan Goosen en Elton Jantjies nog diep spore in ons rugby gaan stap nie.
* So treurig as wat die Springbokke se veldtog was, was hulle net meer as ’n halfdosyn stelskoppe weg daarvan om die toernooi te wen. Selfs as Suid-Afrika sleg is, is hy mededingend.
* Bryan Habana se terugkeer na vorm illustreer die moontlikhede perfek – hy’s weer een van die beste vleuels op aarde ná twee seisoene in die duisternis.
* En daar’s altyd iets voor te sê as die Wallabies die dag sleg is; slegter as ons en met slegter vooruitsigte.

Soos u kon aflei, was dit effens boomskraap om vyf positiewe gevolgtrekkings vir Bok-ondersteuners vanuit die Rugby-kampioenskap te wring.

Die negatiewe is veel makliker:

* Die Springbokke se verdedigingspatroon is nie op standaard nie.
* Die Springbokke se stelskopwerk is nie op standaard nie.
* Die Springbokke se besluitneming is ’n saak van gebed – die genade is dat die aanvanklik oënskynlik rigiede spelpatroon groter begin raak het en ons die idee gekry het die Bokke mag wel vir hulself besluit.

Helaas, dis op hoërskoolvlak dat dié moontlikheid ’n verskil kan maak, daarna is dit te laat.

* Terwyl die kampioene drie weke blaaskans geniet voordat hulle vermoedelik oudergewoonte die Noordelike Halfrond gaan traumatiseer, word al die Bokke in die Curriebeker-kompetisie ingemoker. Dít in ag genome, is enigeen nog verbaas dat die All Blacks ons in rugby foeter?
* En as ons dan nou ’n klein bietjie vreugde kan put uit Australiese versukkeldheid, moet die uitmuntendheid van die Nieu-Seelanders ons onrustig stem.

Tog, dis die pad vorentoe: goeie jeug-ontwikkeling, bestendigheid met die aanstelling van afrigters en die nasionale kontraktering van die beste spelers.

Dit gaan jare vat om by ons te implementeer.