Leeu-plesier!
2012-07-07 22:46
Die Lions se droogmakery in gisteraand se tweede helfte was haas onkykbaar sleg.
Tog is baie rugbyondersteuners hier in Johannesburg se middestad deesdae maar met min tevrede.
Daarom was die oorwinning met 37-32 oor die Rebels aanvaarbaar. Dit wás immers ’n tweede agtereenvolgende tuis-oorwinning ná hul onlangse sege oor die Sharks – en dít gebeur nie gereeld hier nie.
Dan het die Lions ook ’n bonuspunt vir vier drieë verwerf – ook nogal skaars.
Maar o vet! Soos in omtrent alle Lions-wedstryde vanjaar is oomblikke van heel konstruktiewe spel en opwinding gemeng met die gebruiklike Lions-siestas. Dié slag was dit kort voor rustyd en die 30 minute daarna.
Sommer ’n lekker lang slapie.
In dié tyd het die tuisspan sy welverdiende voorsprong van 24-0 heeltemal verloor en vier Rebels-drieë later was dit 27-32 in die besoekers se guns.
Dit is in dié siesta-tye wat die Lions kan nonsens opdis wat die Kings soms nie na ’n té vrot Super-alternatief laat klink nie.
Maar dan ontwaak die span weer en skemer gewisse talent deur.
’n Drie naby die einde deur die plaasvervanger-flank Jaco Kriel was die herontwaking – en twee goeie stelskoppe van Elton Jantjies later is die vernedering van ’n nederlaag teen die Rebels afgeweer.
Dankie tog daarvoor, want dié Aussie-span was soos die Lions ook sonder beseerde sleutelspelers en voor rustyd self ontsettend swak.
In dié tyd het die Lions drie vinnige drieë gedruk en die bal lekker wyd gegooi. Waylon Murray se terugkeer tot die beginspan was toe indrukwekkend en drome van ’n weghol-oorwinning het begin.
Maar hier, op die eertydse Veld van Drome, word drome in die moderne tyd maar min bewaarheid. Josh Strauss-hulle sal die wen egter vat, want toegegee, dit was nóg ’n paar onstuimige weke van moles in die Lions-huis.
In die algemeen was gisteraand se wedstryd nie heeltemal pophuis-rugby nie, maar uit die spanne se gebreke is dit maklik om te sien hoekom hulle onder op die puntelys ronddwaal.
Dan gun ’n mens ook die oorwinning vir die Lions-ondersteuners wat steeds die middestad aangedurf het om op Coca-Colapark ’n wedstryd met min betekenis te kom kyk.
Net ten slotte, ’n versoek: Los televisie-skeidsregters sommer heeltemal as beslissings soos Johann Meuwesen s’n om James Hilgendorf se drie toe te ken, die gevolg is.
Dit was nie ’n drie nie.