Soos visse in water
2012-10-20 23:37
'n Haai is veel meer tuis in die water as ’n Bul.
Dít is Saterdagrmiddag op Kingspark onteenseglik bewys, toe die Haaie die derde agtereenvolgende jaar tot die Curriebeker-eindstryd deurgedring het met ’n sege van 20-3 oor die Blou Bulle.
En daardie eindstryd is eerskomende Saterdag hier in die Haaitenk.
Die Bulle was nooit eers in hierdie wedstryd nie – en hul sege oor ’n gelapte Leeus om die halfeindstryd te haal, was eintlik niks meer as net ’n riemtelegram wat vals seine aan hul ondersteuners uitgestuur het nie. Hier in die Haaitenk was die Pretorianers gister heeltemal uit hul diepte in nat en gure toestande.
Die Bulle, wat die heeltyd op wankerige bene was, is sewe minute voor die einde die doodskoot toegedien toe Lwazi Mvovo die enigste drie van die wedstryd gedruk het.
Dit was hoegenaamd nie ’n klassieke kragmeting nie, maar die Haaie het deurgaans oorheers, met veral die heelagter, Louis Ludik, briljant.
Ludik het die Bulle se Springbok-heelagter, Zane Kirchner, heeltemal oorskadu en was sekuur onder die hoë bal en ook telkens prominent wanneer daar aangeval is.
Die haker Kyle Cooper was ook soos ’n rubberballetjie wat oral rondgebons het om die Bulle se middag verder te ontsier.
Die grootste deel van die eerste helfte het in die Bulle se halfgebied afgespeel, met die besoekers wat nie een keer daarin kon slaag om in die Haaie se kwartgebied te kom nie.
Met die bal wat so glibberig soos ’n mangopit was, is hanteerwerk bemoeilik, maar dit het die Haaie nie ontmoedig om dit wyd te speel nie.
In wat hoofsaaklik ’n skopstryd was, het Pat Lambie die eerste punte in die 21ste minuut aangeteken toe die Bulle se skrumskakel, Jano Vermaak, onkant betrap is.
Dinge het ook nie beter geraak vir die Bulle nie, met hul loskopstut, Morné Mellet, wat in die 29ste minuut koelkas toe gejaag is. Mellet het Lambie gepootjie ná die jong losskakel ’n lugskoppie agter die Bulle se verdedigers laat grondvat het.
Die skeidsregter, Mark Lawrence, se fluitjie het ongelukkig voortydig geskril, want die bal is in die doelgebied toegeval en die Haaie is van ’n drie beroof.
Tot Lawrence se krediet het hy dadelik ’n verskoning aangebied. Lambie het komkommerkoel opgestaan om die voorsprong te rek met sy tweede strafdoel.
Terwyl Mellet van die veld was, het die tuisspan nóg ’n strafskop behaal om met 9-0 voor te loop.
Die Haaie se lugskoppe was veel meer akkuraat as die Bulle s’n.
Dít was ’n afdeling van die spel waarmee Morné Steyn gesukkel het – en hy kon nooit dieselfde druk uitoefen as die Haaie se skoppers nie.
Sy span se dissipline het boonop gelol en hulle het ná die draaislag nege strafskoppe in ’n ry afgestaan – waarvan die negende Lambie die kans gegee om sy span se voorsprong tot 12 punte te rek.
Die Haaie het uiteindelik elf strafskoppe in ’n ry gekry, voordat die Bulle maar net hul tweede kon ontvang.
Die wedstryd was net meer as ’n uur oud toe Morné Steyn die eerste keer kon aanlê pale toe en die Bulle se rekening open. Maar dit was die laaste vreugde vir die span van Pretoria – en dit was toe reeds duidelik dat hulle aanstaande week se eindstryd van hul rusbanke sou volg.