Breytenbach bedryf g’n stalle, hoor tugverhoor

Die geskorste teenkorrupsie-advokaat Glynnis Breytenbach word daarvan aangekla dat sy ’n “perdestal-onderneming” bedryf het.

Maar dié “onderneming” is teen ’n verlies bedryf: Breytenbach het na ’n vriend se perd gekyk en R1 000 per maand uit haar eie sak betaal om die perd te voer.

Die perd is intussen dood.

Dit was een van die onthullings die afgelope week deur adv. Wim Tren­gove SC, wat Breytenbach in haar tugverhoor verteenwoordig, in vuurwarm kruisondervraging van die ondersoeker Hercules Wasserman.

City Press, Rapport se susterkoerant, verneem Wasserman se getuienis is die ruggraat van die nasionale vervolgingsgesag (NVG) se saak teen Breytenbach.

Nóg die waarnemende NVG-hoof, adv. Nomgcobo Jiba, wat Breytenbach se skorsingsbrief geteken het, nóg Breytenbach se baas, adv. Lawrence Mrwebi, gaan teen haar getuig.

Twee van die aanklagte teen Breytenbach hou verband daarmee dat sy nie haar ongemagtigde inkomste uit die “bedryf van ’n perdestal-onderneming” en die verhuring van ’n woonstel geopenbaar het nie.

Trengove het gesê Breytenbach het die perd op stal gehou vir ’n vriend se seun en “sy het hulle net R1 000 gevra, want dit was al wat hulle kon bekostig”.

“Dit het adv. Breytenbach in werklikheid R2 000 per maand gekos (om die perd op stal te hou),” het Trengove gesê.

Hy het dit aan Wasserman gestel dat die aanklagte “simptomaties was van die ywer” waarmee die NVG Breytenbach vervolg het.

Trengove het Wasserman ook daarvan beskuldig dat hy deur Breytenbach se e-posse gegaan het om verdere aanklagte teen haar te vind.

Hy het gesê aanklagte met betrekking tot die media en haar ekstra inkomste het niks te doen gehad met die klag oor Imperial Crown Trading (ICT) nie.

Breytenbach word daarvan beskuldig dat sy NVG-beleid oortree het deur hulp te aanvaar van adv. Mike Hellens, wat vir die klaer – Kumba Iron Ore – in die ICT-ondersoek opgetree het.

Breytenbach beweer egter dat die 15 dissiplinêre klagtes teen haar ’n poging is om die voormalige misdaadintelligensiehoof Richard Mdluli teen vervolging te beskerm.

Wasserman het in kruisverhoor verskeie kere verwys na “regsamptenare” wat nog sal getuig oor die opstel van die aanklagte en die verdere ondersoek van ’n klag teen Breytenbach deur ICT.

Die oorspronklike getuielys bevat net die name van Wasserman, twee ondergeskikte ondersoekers, die NVG se kommunikasiehoof, Bulelwa Makeke, ICT se regsverteenwoordiger, Ronnie Mendelow, en die ICT-direkteur Archie Luhlabo.

Die NVG behou hom egter die reg voor om verdere getuies te roep.

Wasserman het onder meer die volgende in kruisondervraging toegegee:
* E-posse tussen Breytenbach en die Beeld-joernalis Sonja Carstens – wat meestal oor welsyngeldinsameling gehandel het – het nie enige amptelike inligting oor die NVG bevat nie;
* Wasserman weet nie hoekom ­Jiba Breytenbach se skorsingsbrief geteken het twee dae voor die NVG se spertyd vir Breytenbach om op die beskuldigings teen haar te reageer nie;
* Breytenbach is nie deur die NVG-bestuur besonderhede gegee oor die rede vir haar skorsing nie;
* ’n Berig dat sy media-onderhoude toegestaan het wat die NVG gebruik het om aanklagte teen Breytenbach te regverdig, was eintlik gegrond op wat Breytenbach in ’n beëdigde verklaring vir die arbeidshof gesê het; en
* ’n Forensiese verslag wat die NVG verkry het, wys dat geen inligting voor 30 April, toe Breytenbach geskors is, van haar skootrekenaar geskrap is nie.