Oesters op tandestokkies

ambrosia s.nw. 1?(Griekse en Romeinse mitologie) Die stof wat, saam met nektar, die spys en drank van die gode uitgemaak en onsterflikheid verleen het aan wie daarvan geniet het; godespys. 2?Besonder heerlike voedsel of drank. 3?Enigiets met ’n besonder aangename, strelende smaak of geur. – Elektroniese WAT: Woordeboek van die Afrikaanse Taal (A tot R). Hoofredakteur W.F. Botha.

Om oor kos (en hul name) te praat is amper net so lekker as om dit te eet. Anderdag sit ek langs ’n boer van Springbok se wêreld en dié begin praat oor Kalahari-oesters.

“Wanneer laas het ek van hulle gehad?” vra hy toe. Nee o hel, ek het in my lewe nog nooit van so iets gehoor nie.

Dis die sappige, sagte murg of merg in murgbene, het hy toe te vertelle. Lekkerder as oesters. Dis die naam wat hulle daarvoor het in dele van Namibië, Namakwaland, die Kalahari en in al daai gewestes.

Jy vra die slagter om die bene so 20 tot 25 cm dik te sny, met so ’n bietjie vleis om. Dan braai jy hom op die kole met suurlemoen, speserye, peri-peri, Tabasco en so aan.
 
Te lekker, veral as ’n spotgoedkoop voorgereg. Jy sit dit voor met dun roosterbrood, amper soos Melba-roosterbrood, maar dis net nie so grênd nie.

Terloops, dis nie die laaste van die Kalahari-woorde nie. Albertus van Wyk, redakteur van die tydskrif WegRy, vertel my die ander (vriendeliker) naam vir ’n 4x4-voertuig is ’n Kalahari-Ferrari.

Maar terug by ambrosia. Die lawwe naam vir biltong, wil jy nou meer, is boere-soesji.

Die gastronoom Peter Veldsman het in sy deftige restaurant Emily’s in die Waterfront daardie einste benaming al gebruik. Trouens, ’n mens wonder of dit nie dalk sy eie neologisme kan wees nie.

Sy uithaler-boere-soesji word voorgesit met geelrys en rosyne, toegevou in ’n eieromelet. Ander mense het dit al voorgesit met bierbrood en as biltongsop, met ’n skeut witblits in die sop.

Ja-nee kyk, met boere-soesji maak ’n boer sommer baie planne.

In die nuwe boek Karoo-kombuis deur Sydda Essop is daar ook interessante benamings. ­Rissel is die harde rugvel van ’n ystervark, daar waar die penne uitgroei.

Jy braai hom alkant, sny hom later in blokkies, en die vel kraak onder jou tande.

Krapvleis is die fynste stukkies vleis – growwer as maalvleis – wat in die rugstringholte van wildsbokke oorbly nadat die rugstring verwyder is.

Streepmuis? Roosterkoek só genoem omdat die strepe op die roosterkoek soos dié op die rug van ’n gestreepte veldmuis lyk.

Gepraat van oesters uit die Kalahari. In die boek praat hulle van Karoo-oesters, ook bekend as lamspeertjies (testikels). Dis ’n lekker voorgereg wat soos harsings of murg smaak.

“Dit is klein, omtrent so groot soos ’n amandel, en jy eet dit sommer met tandestokkies. Of [...] jy maak pastei daarvan en kook dit soos lewer met sout, peper, naeltjies, asyn, koljander en knoffel.”

Daar is selfs ’n resep vir rooikatboud, maar daarvoor is my hart te seer om van te praat. Nou ja toe, l’chaim, en lank lewe lekker kos (en woorde).