Rolprent-stigting nul op ’n kontrak
2012-10-13 23:17
- Artikelopsies
- Deel
- Kry Rapport op
Ondanks die miljoene rande staatsgeld wat jaarliks beskikbaar is vir die bevordering van die Suid-Afrikaanse rolprentbedryf moet Afrikaanse fliekmakers steeds raap en skraap om hul silwerdoekdrome te verwesenlik.
Leon van Nierop, resensent en skrywer van Wolwedans in die skemer, sê hy kry die indruk as stories nie aan sekere vereistes voldoen of polities korrek is nie, beland jou aansoek in die vullisblik.
Daar is tans drie staatsinstansies met programme om die fliekbedryf te bevorder: die departement van kuns en kultuur, die nasionale rolprent- en videostigting (NFVF) en die departement van handel en nywerheid (DTI).
Byna alle Afrikaanse rolprentmakers is dit eens dat dit slegs die DTI is wat hoegenaamd bereid is om hul projekte te steun.
As dit nie vir die DTI was nie, was die opbloei van die Afrikaanse rolprentbedryf die afgelope twee jaar nie moontlik nie, sê Danie Bester, vervaardiger van Wolwedans in die skemer, Roepman en Bakgat.
Afrikaanse vervaardigers spoeg veral vuur oor die gebrek aan ondersteuning van die NFVF, ’n organisasie wat grootliks deur die belastingbetaler gefinansier word en tot R30 miljoen per jaar beskikbaar het om projekte in die rolprentbedryf te subsidieer.
Regardt van den Bergh se Klein Karoo, wat volgende jaar bekend gestel word, is sover vasgestel kan word die enigste Afrikaanse fliek wat tot nog toe finansiering van die NFVF gekry het.
Selfs ’n gevestigde rolprentvervaardiger soos Katinka Heyns vind dit onmoontlik om die departement van kuns en kultuur of die NFVF te oorreed van die meriete van haar projekte.
Haar jongste film, Die wonderwerker, wat deur kritici as een van die beste Afrikaanse flieks tot nog toe beskou word, kon slegs gemaak word nadat die DTI ingewillig het om dit te finansier.
Baie vervaardigers sê hulle doen nie eens meer moeite om die NFVF te nader nie.
“Ek lek niemand se agterent nie en het van die begin af vir geld op ’n ander plek gaan soek,” sê Paul Kruger, vervaardiger van Pretville. “Ek het al te veel stories gehoor van ouens wat sukkel om geld by die NFVF te kry.”
Kruger sê as dit nie vir die DTI was nie, het baie vervaardigers nie die paal gehaal nie.
“Hulle het streng kriteria en daarom moet jy jou eendjies in ’n ry kry. Jy lê ’n begroting voor, en sou hulle dit goedkeur, kry jy 35% terug van die geld wat jy bestee het.”
Volgens Darrell Roodt, regisseur van Jakhalsdans en Stilte, sy jongste fliek wat die naweek begin draai het, was die DTI “van kardinale belang” om dié flieks moontlik te maak.
“Dit is baie meer ingewikkeld om met die departement van kuns en kultuur en die NFVF te werk. Ek glo nie hul agenda is polities van aard nie; hulle het net soveel meer vereistes.
“Ongelukkig sal ek nie mense aanraai om daardie roete te volg nie...”
Clarence Hamilton, hoof van produksie en ontwikkeling by die NFVF, sê die stigting hou nie telling van hoeveel Afrikaanse flieks hy finansier nie. “Die NFVF het beperkte geld. Die aanvraag sal altyd groter wees as dit waarmee ons kan help.”
Amptenare van die departement van kuns en kultuur het Rapport van bakboord na stuurboord gestuur. E-posse aan minstens ses amptenare het teen druktyd nog geen antwoord opgelewer nie.